ไม่ได้ไปเที่ยวทะเลตามที่นัดกันไว้

ไม่ได้ไปงานวันเกิดเพื่อน

ไม่ได้ไปงานเลี้ยงรุ่น

ไม่ได้ไปเดินดูไฟคริสต์มาส

ไม่ได้สังสรรค์ในคืนคริสต์มาสอีฟ

ไม่ได้อยู่แกะของขวัญใต้ต้นคริสต์มาส

ไม่ได้อยู่งานวันเกิดพี่ชาย

ไม่ได้อยู่ฉลองปีใหม่กับที่บ้าน

ไม่ได้คิดและตัดสินใจสักทีว่าสิ่งใดกันแน่ ที่มีคุณค่าต่อชีวิตและจิตใจของเรามากกว่ากัน

นี่คือสิ่งที่เรากำลังจะทำมันหล่นหายไปจากชีวิตใช่รึป่าว?

แล้วมันสำคัญต่อชีวิตเรารึป่าวนะ?

คนนึงบอกว่ามันสำคัญกว่าสิ่งใดก็ตามที่เรากำลังทำ....

อีกคนนึงบอกว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวที่ไร้สาระ....

ทำไมชีวิตคนเราต้องได้อย่างแต่เสียหลายอย่างเสมอนะ?

ไอ้อย่างเดียวที่จะได้เนี่ย...จะเอาป่ะล่ะ...ได้มาคุ้มเสียป่ะล่ะ...มันทำให้ชีวิตเราดีขึ้นป่ะล่ะ?

 

 

....................คิดอยู่.......................

 

 

แต่ถ้าไม่ยอมเสียอะไร ก็คงไม่ได้อะไรเหมือนกัน

 

 

 

 

จริงแล้วมันก็เป็นเรื่องที่ตัดสินใจได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้!!!

ตอนนี้เลือกไม่ได้แล้ว

เปลี่ยนใจก็ไม่ทันแล้ว

เค้าเรียกว่าเป็น "fight บังคับ"

 

 

เพราะฉะนั้น

กรุณาเก็บไว้เป็นข้อมูลในการตัดสินใจในโอกาสต่อไปด้วย

- ขอบคุณ -

 

 

 

 

 

 

 

ตกหลุมแล้วค่ะ

พลาดซ้ำๆอีกแล้วล่ะค่ะ

หนูคงทำให้ได้แค่ประมาณนี้นะคะ

จริงๆแล้วหนูควรจะให้ได้มากกว่านี้

แต่หนูไม่อยากเป็นนางเอกใจดี

หนูบอกแล้วว่าหนูคำนวนเสมอ

หนูเป็นคนเห็นแก่ตัว

และหนูก็ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนั้น

เพราะนั่นหมายความว่าหนูยังรักตัวเองมากกว่ารักคนอื่น

เมื่อไหร่ก็ตามที่เรารักคนอื่นมากกว่าตัวเอง

เราจะโดนทำร้ายได้โดยละม่อม

คนรักตัวเองก็โดนทำร้ายได้เหมือนกันนะคะ

แต่อาจจะไม่ละม่อมเท่า

เราจะเจ็บน้อยหน่อย

มันชัดเจนแล้วล่ะว่า...หนูคงไม่เหมาะ

สงสัยจะจริง

หนูรู้ว่าตอนนี้หนูอยู่ในหลุม

แต่หนูยังไม่พร้อมจะปีนขึ้น

หนูเหนื่อย

หรือบางทีอยู่ในหลุมอาจจะเหนื่อยกว่า

รึป่าว?

ลำพังตัวหนูคนเดียวคงปีนขึ้นมาได้โดยง่าย

แต่หนูดันเป็นห่วงเพื่อนๆในหลุมอ่ะค่ะ

นี่ไง...ข้อเสียของการเริ่มรักคนอื่น

แล้วมันจะเอาตัวเองไม่รอดน่ะสิ

ที่หนูเจ็บใจคือ...

มันเป็นหลุมที่หนูเองเป็นคนช่วยขุด

แต่หนูไม่ได้เป็นคนต้นคิดนะคะ

หนูแค่ช่วยเค้า

เพราะหนูนึกว่าหนูจะรอด

แต่หนูก็ไม่รอด

ถึงหนูจะไม่อดข้าวอดน้ำตายอยู่ในหลุม

แต่หนูคงจะอกแตกตายไปซะก่อน

ถึงคนที่อยู่ปากหลุมมันจะคอยเจียดเศษข้าวเศษน้ำโยนลงมาให้บ้าง

แต่พอถึงเวลามันจะเอาอะไรจากหนู

มันดันจะเอาเยอะๆอ่ะค่ะ

ด้วยศักยภาพและสุขภาพจิตอันน้อยนิดที่คนในหลุมอย่างหนูพึงจะมี

คงจะให้เยอะมากอย่างที่เค้าต้องการไม่ได้

โกรธก็แล้ว

ร้องไห้ก็แล้ว

พยายามก็แล้ว

บ่นก็แล้ว

ตัดใจไม่ให้คิดก็แล้ว

แต่ก็ได้แค่นี้จริงๆค่ะ

คนอย่างหนูคงจะยอมเหนื่อยเพื่อผลประโชน์และความสุขของตนเองได้เท่านั้น

ทำให้คนอื่นมากคงไม่ได้

อย่ามาหลอกล่อหนูด้วยคำว่าพี่น้องและครอบครัวเลยค่ะ

เพราะหนูรู้ว่ามันไม่มีในโลกหรอก

ถึงเวลาจริงๆคุณก็ให้หนูเหมือนที่ให้พี่น้องคุณและครอบครัวคุณไม่ได้หรอก

หนูไม่ได้ขออะไรเกินจริง

แค่ขอให้เล่นกันตามกติกาแบบที่คนทั่วไปเค้าเล่นกันดีกว่าค่ะ

ว่ากันไปตามกฎสากลในแบบที่พึงจะเป็น

กฎของคุณหนูคงทนเล่นไม่ได้

เพราะคุณเล่นนอกกฎกะหนูมานานแล้ว

อย่ามายัดกฎอะไรมากมายให้หนู

เพราะถึงเวลาคุณอยากจะได้อะไรจากหนู

คุณไม่เห็นคำนึงถึงกฎบ้าง

เอาล่ะ

สรุปว่า

...ไม่อิน...

ยื่นหมูยืนแมวค่ะ

ไม่มีคะแนนสงสาร

หนูรักตัวเองก่อนเสมอ

ไม่ผิดใช่มั้ยคะ?