เจ๊หมู เคยบอกว่า "เราไม่เคยทิ้งผู้ชายก่อน"

โอ๋ เคยบอกว่า "เพราะเรามีแต่จะโดนมันทิ้ง"

เก๋ เคยบอกว่า "ถึงเราจะเป็นฝ่ายเดินจากไป นั่นก็เพราะมันต้องการให้เราเดินจากไป"

 

เราชอบบอกว่าเราไม่จริงจัง แต่พอถึงเวลาทีไรก็เสียใจจริงทุกที น้ำตาก็เป็นของจริงทุกที

เราคิดว่าเราจะไม่เป็นไร แต่พอถึงเวลาเจ็บมันก็เจ็บเหี้ยๆ

เรามักจะป้องกันตัวเอง ด้วยการบอกว่าเราไม่คิดอะไร แต่ให้ตายเถอะ.....คิดทุกที

เรามักจะบอกตัวเองว่าไม่สำคัญอะไร แต่ที่สุดแล้ว เราก็จะพบว่าคนพวกนั้นก็สำคัญกับเราทุกทีไป

 

วันนี้ ออย บอกว่า "เจ็บมากเจ็บน้อย ก็เจ็บเท่ากัน เราไม่มีอะไรจะเสีย"

 

นั่นสิ...ทำไมคนเราชอบคิดว่า รีบเจ็บซะตั้งแต่วันนี้เพราะมันจะได้เจ็บน้อยกว่า วะ!!?

ทำไมไม่อยู่แบบมีความสุขวันนี้ แล้วค่อยมาช่วยกันค้นหาไป ว่าถ้าถึงเวลานั้นแล้ว มันจะเจ็บซักแค่ไหนกัน

 

เจ็บใจที่มันเป็นอย่างนี้ซ้ำๆ เหมือนประสบการณ์ไม่ได้ช่วยอะไรเราได้เลย

ไม่ได้ช่วยให้เราให้เราไม่เจ็บ หรือ แม้แต่เจ็บน้อยลงด้วยซ้ำ

ในทางตรงกันข้าม ยิ่งซ้ำที่เดิม มันก็ยิ่งเจ็บขึ้นกว่าเดิม

เรามักจะรวบรวมความเจ็บในครั้งก่อนๆมาผูกรวมกันไว้

ทั้งๆที่คิดไว้แล้วว่าจะไม่เป็นแบบนั้นอีก แล้วก็พยายามทำมาได้ตั้งนาน

แต่ในที่สุดก็ยอมเปิดประตูปล่อยให้คนอื่นเดินเข้ามาทำร้ายเราได้เหมือนเคย

ทุกครั้งก็จะคิดแต่ว่า "ไม่เอาแล้ว กูจะไม่ยอมอีกแล้ว คราวนี้กูจะเข็ดแล้ว ต้องจำไว้ จำความรู้สึกนี้ไว้"

แต่...........ก็นั่นแหละ!!! เราเป็นผู้หญิงอ่อนแอเสมอ เรามีความรู้สึกดีๆให้คนอื่นเสมอ

เหมือนที่เก๋ว่า ถ้าเปรียบเป็นโฆษณาขายของ มันก็ได้เงินกูทุกครั้งไป